Betrokkenheid ouders bij school hangt vooral af van open benadering door scholen

6/3/2017
Minister Crevits riep deze week ouders met migratieroots op tot meer betrokkenheid bij de schoolloopbaan van hun kinderen. Ze wees vooral een onvoldoende kennis van het Nederlands van de ouders aan als oorzaak van de mindere prestaties van kinderen. Actief engagement van ouders op school leidt volgens haar tot betere integratie.
 
Het Netwerk tegen Armoede ontkent niet dat kennis van het Nederlands belangrijk is. Maar ook bij kansarme autochtone gezinnen zien we de patronen die de minister bestempelt als  lage betrokkenheid of een gebrek aan integratie. Er moeten dus nog andere zaken aan de hand zijn.

Ervaringen in verenigingen waar armen het woord nemen en de reacties deze week in de media tonen dat kansarme ouders, Belgisch of niet, eveneens betrokken willen zijn. Als er dus een minder actief engagement wordt vastgesteld, dan is dat niet te wijten aan onwil, maar aan drempels die deze ouders ondervinden. En die zijn er. Probeer maar eens als kwetsbare ouder met een laag zelfbeeld te participeren in een ouderraad die gedomineerd wordt door middenklassers. Meld je aan voor een oudercontact via een app als je deze maand geen geld had voor je abonnement. Hoe zet je de stap naar de school als je zelf geen enkele positieve ervaring had met dat instituut, en toch alleen maar wordt uitgenodigd als er slecht nieuws is?

Goede praktijkvoorbeelden blijvend ondersteunen, geen boetes
 
Gelukkig is er op het terrein ook goed nieuws. Er zijn verenigingen die initiatieven ontwikkelden om ook deze moeilijk bereikbare ouders te bereiken en hun participatie te vergroten. Er zijn goede praktijkvoorbeelden op scholen van wat ‘samenwerking’ en ‘gedeelde verantwoordelijkheid’ kunnen inhouden. Brugfiguren, schoolpoortwerkers, huiswerkklassen bewijzen met hun dagelijkse en volgehouden inspanningen dat het werkt, en dat ouders wel degelijk actief geëngageerd kunnen worden als ze op de juiste manier benaderd worden. Jammer genoeg steunen deze initiatieven vaak op middelen waarvan de toekomst niet gegarandeerd is. We pleitten in verschillende dossiers al voor een structurele ondersteuning van praktijken die hun nut bewijzen, en herhalen hier deze oproep. Breid de inzet van geëngageerde leerkrachten, maatschappelijk werkers én ouders verder uit in plaats van de polemiek te voeden met denkpistes in de richting van verplichtingen en boetes. We weten uit ervaring met andere beleidsdossiers dat sancties niet het gewenste effect hebben en niet positief stimuleren.

Graag gaan we in overleg met minister Crevits om good practices toe te lichten en op zoek te gaan naar structurele oplossingen.