Schuldindustrie helpt schuldeiser noch schuldenaar

16/2/2017
Wie wordt beter van de schuldindustrie? Niet de schuldenaar en niet de schuldeiser. Wel de incasso- en deurwaardesector. Zeker bij die laatste groep zijn er nochtans wel voorbeelden te vinden van hoe schuldinvordering op een sociaal verantwoorde manier kan. Helaas zien mensen veel vaker een kleine schuld razendsnel oplopen door allerlei invorderingstoeslagen, die niets te maken hebben met de oorpronkelijke schuld. Gevolg? De schuldeiser ziet zijn geld vaker niet dan wel terug en mensen met schulden worden alleen maar dieper in de put geduwd. Zij komen vaak in de situatie dat hun afbetalingen afgeroomd worden door incassobureau's of deurwaarder, terwijl hun schuld blijft oplopen.

Op de koop toe blijkt de overheid als schuldeiser een van de slechtste leerlingen van de klas. Heel wat overheidsinstanties schakelen heel snel over op invordering via incassobureau's of deurwaarders of maken gebruik van dwangbevelen. De overheid heeft zelf geen beleid of personeel om een doordacht invorderingsbeleid uit te voeren, waardoor veel mensen in snel tempo in een problematische schuldenspiraal terecht komen, uitgerekend door het beleid van de overheid.

Daarom pleit het Netwerk tegen Armoede om de buitensporige kosten, aangerekend door incassobureau's en deurwaarders, tegen te gaan. De overheid moet op zijn beurt dringend een eigen, humaan, invorderingsbeleid uittekenen.

Kaja Verbeke schreef voor Apache een uitgebreid dossier over de schuldindustrie, met medewerking van Netwerk tegen Armoede:

Lees 'Brood op afbetaling: collectieve schuldenregeling in België'.

Lees 'Van een accordeon naar de rand van de afgrond'.

Lees 'Schulden bij de overheid, schulden bij een goede vriend'.