Netwerk tegen Armoede met ATD naar Parijs in de sporen van Joseph Wresinski

15/10/2017
30 jaar geleden, op 17 oktober 1987 werd onder impuls van de armoedebeweging ATD Vierde Wereld in aanwezigheid van 100.000 actievoerders de eerste gedenksteen tegen armoede ingehuldigd op het Trocadero-plein in Parijs. Enkele jaren later werd die datum door de VN uitgeroepen tot internationale actiedag tegen extreme armoede. Het is ook bij ons elk jaar opnieuw dat mensen in armoede en hun belangenorganisaties de strijd tegen armoede proberen onder de aandacht te brengen op en rond die dag.

30 jaar. Veel reden tot vieren is er niet. Maar voor het Netwerk tegen Armoede was het wel reden genoeg om, bovenop alle lokale acties van haar verenigingen waar armen het woord nemen, eens extra te onderstrepen hoe belangrijk wij de gezamenlijke strijd van de verschillende armoedebewegingen ook in Europa en wereldwijd blijven vinden. En dus stuurden we, samen met ATD Vlaanderen, midden alle 17-oktoberdrukte ook een kleine delegatie naar Parijs, waar ATD Vierde Wereld (dat als beweging zelf ook 60 kaarsjes uitblaast) het hele weekend van 14 en 15 oktober verzamelen had geblazen voor een net iets groter 17-oktoberevenement dan andere jaren. Met een pak debatten, interessante projecten die werden voorgesteld, zang en theater en vooral veel ontmoeting met andere strijdbare mensen. Tussendoor namen we ook een stukje geschiedenis mee, want overnachten deden we even buiten Parijs, in Méry-sur-Oise, waar Joseph Wresinski, die ATD oprichtte, ooit zijn bureau had en de beweging nog altijd een ontmoetingscentrum heeft. De mentor van de vierdewereldbeweging zou dit jaar trouwens 100 jaar geworden zijn, nog een reden om te herdenken.

Yvonne Hunaerts en Stefaan Elias waren erbij

Yvonne: ‘Wat ik belangrijk vind is dat we hier met andere mensen samen konden zijn. We hebben allemaal met íets te maken in ons leven, met armoede, met plaatsing van kinderen… Ge voelt hier heel sterk dat ge niet alleen zijt’.
Stefaan voegt toe: ‘Er waren hier mensen van andere culturen en van andere landen en dat vind ik belangrijk. Bij mij op het werk zijn er ook mensen van overal en we moeten elkaar steunen. Ik heb hier ook gezien dat er dingen mogelijk zijn. Zoals dat project met recyclage van banden, daar geven ze werk aan mensen die anders nooit werk zouden krijgen én er zaten zowel Fransen in als mensen van andere culturen’. 
 
Het werk is niet af, zoveel is zeker, maar Joseph Wresinski toonde ons en vele anderen dat mensen in armoede samenbrengen en hen een stem geven de enige manier is om sociale uitsluiting echt en duurzaam terug te dringen. De weg is lang en moeilijk, maar samen met mensen in armoede blijven we vechten voor een beleid dat zorgt voor meer sociale rechtvaardigheid.