Naast inkomen blijft betaalbaar, kwaliteitsvol en toegankelijk wonen een grote zorg voor mensen in armoede.  Het gebrek aan een degelijke woning heeft dan ook heel wat gevolgen op andere domeinen: wiens huis niet geïsoleerd is betaalt zich blauw aan energie, wie in een onvoldoende kwaliteitsvolle woning woont, wordt sneller ziek en wie te veel huur betaalt, houdt te weinig over om in een menswaardige levensstandaard te voorzien.
 
De vorige regering heeft op het vlak van wonen het verschil niet kunnen maken voor mensen in armoede. Sterker nog, op bepaalde vlakken is er zelfs achteruitgang geboekt. Denk maar aan de verhoging van de huurwaarborg van 2 naar 3 maanden.
 
Daarom is wonen voor het Netwerk tegen Armoede topprioriteit. Hopelijk ook voor de volgende regering.
 
 
Drie prioriteiten voor betaalbaar wonen
 
Meer sociale woningen, op korte en lange termijn
 
Eind 2017 stonden er 135.500 gezinnen op de wachtlijst voor een sociale woning. De gemiddelde wachttijd is ongeveer drie jaar, maar in sommige (grotere) steden loopt dit op tot wel tien jaar. Er is onvoldoende aanbod aan sociale woningen. In de volgende regeerperiode willen daarom wij minstens een verdubbeling van budget en bouwritme van sociale woningen. Dat betekent dus minstens 5000 extra sociale huurwoningen per jaar. Daarnaast moet er een nieuw en ambitieus groeipad voor sociale woningen uitgetekend worden met een concreet budget. Het huidige groeipad loopt immers af in 2025.

Meer kwaliteit op de private én sociale huurmarkt
 
47% van de private woningen is van ontoereikende kwaliteit. Het aandeel woningen van ontoereikende kwaliteit is het grootst bij lage inkomensgroepen, alleenstaanden en eenoudergezinnen. De kwaliteit op de private huurmarkt moet omhoog. Prioritaire aandacht moet gaan naar de onderste segmenten van de huurmarkt.  Om zowel de kwaliteit (als de betaalbaarheid!) op de private huurmarkt te verhogen, moet er een systeem van geconventioneerd huren worden uitgewerkt. Binnen dat systeem verhuren verhuurders een kwaliteitsvolle woning tegen een betaalbare en geplafonneerde huurprijs in ruil voor financiële stimulansen (premies, aftrek, etc). Ook op de sociale huurmarkt is nog werk aan de winkel.  Ongeveer 20% sociale woningen kampen met een of meerdere structurele gebreken. Er moet een concreet renovatieactieplan uitgewerkt worden met concrete cijfers, doelstellingen en budget.

Betere toegang tot de private huurmarkt
 
De toegang tot de private huurmarkt voor mensen in armoede wordt sterk belemmerd. Dit hangt nauw samen met een betaalbaarheidsproblematiek. 30% van de private huurders houdt onvoldoende inkomen over om menswaardig te leven na het betalen van de huur. Voor private huurders uit het eerste inkomensquintiel gaat het om 89%. Het aanbod aan betaalbare woningen moet omhoog (zie ook hierboven).
Naast betaalbaarheid vormt discriminatie nog steeds een belemmering om toegang te krijgen tot de private huurmarkt. Discriminatie op basis van verschillende gronden (inkomen, herkomst, geloof gender, beperking,…) moet harder aangepakt worden. Daarom pleiten we onder meer voor de invoering van Vlaamse (proactieve) praktijktesten.